Devrim, Evrim, Mutasyon

Dunyanin en eski tartisma konularindan biri oldugunu dusundugum silahli devrim ve siddetsiz devrim tartismasinda hakli oldugunu dusundugum tarafin karsisinda duruyorum, yani bir harekete yon verme gucum olsaydi, kesinlikle silahli mucadeleyi tercih ederdim. Ustelik bunu basarisizlikla sonuclanacagini savunanlara sessizce katilmama ragmen, onlari pasifizmle suclayarak yapardim.

Bu davranisi dogru bulmanin baslica nedeni karsi tarafin gercekten de -cogu zaman, turkiyede her zaman- gercekten de pasifist, isin romantizminin tadini cikarmaktan oteye gitmeden ekonomik sistem degistirebilecekleri fikrine kendilerini inandirmis olmalari. Silahli direnisin basarili olmayacagini dusunerek bir yerde onlara katiliyorum fakat karsi tarafin silahli degil demokratik mucadele ederek insanlari aydinlatmanin mumkun oldugu fikrine kesinlikle katilmiyorum. Komunizm adina telaffuz edilmesinden rahatsiz oldugum utopya kelimesi aslinda tam da bu romantik aydinlanma icin gecerli. Cunku, bugunku populasyonun cogunun, karsisinda oldugumuz piramidin en tepesindeki egemenlerin yigin olarak, bizim ezilenler, proleterya olarak tanimladigimiz, piramidin en altindaki kitlenin aydinlanmasi icin gerekli finansmani karsilamaya degil bizim, dunyanin en varlikli sirketlerinin gucu yetmez. Sayet siddetsiz devrimi en azindan dolu bir iyimserlikle benimsediysek ve ciddi bir bicimde ekonomik sistemin degismesi icin calismak niyetimiz varsa, ilkin populasyonun kontrolunu dusunmemiz gerekiyor. Fakat bunun pasifistlerin gundeminde bile olmadigini goruyorum, zira olsaydi silahli mucadele icin bir nedeni daha farkedeceklerdi.

Birkac ay once olsa, siddetsiz cozumun esasinda pek de cozum olmadigini ifade ettigim onceki paragrafa gerilla savasini savunarak devam eder, costukca cosar, sonunda belki hizimi alamayarak esasinda tiksindigim "yasasin devrim sehitleri" sloganini bile yazabilirdim. Fakat bir suredir reformist hristiyanlarin, ekonomik sistemlerin devrimle degil ancak evrimle degisebilecegi gerekcesiyle devrime karsi cikmalarini dusunuyorum. Kulaga mantikli geliyor. Cunku nasil dikis tutturduguna sastigimiz kapitalizm, zanaatkarlarin ticari, cetelerin askeri stratejilerinin evrimiyle bugunku formuna eristi. Bu evrimin daha diplerini irdeleyecek tarih bilgisine sahip degilim ancak Emile Burns "Marksizm Nedir?" kitabinin ilk bolumlerinde kapitalizmin dogusunu aciklarken sozunu ettigim sureci gayet iyi acikliyor..

Bu surecin ozellikle ikinci raundunu dogadaki kaynak paylasiminin yiginlara hukmeden zeki varliklar tarafindan degistirilmesi nedeniyle daha cok mutasyona benzetiyorum. Insanligin kapitalizmi kabullenme nedeni devrimle degil mutasyonla adapte edilmesi olmali. Anahtar nokta kesinlikle bu, tabiat ana, evrimin onune hicbir gucun gecmesine musade etmiyor. Fakat bu durum silahli mucadelenin gereksiz oldugu anlamina gelmiyor. Nasil ki kapitalizmin evrimine tuccar ve ceteler onculuk ettiyse, direnisciler de uzun bir surece yayilmis evrime bir kum tanecigi kadar katkida bulunduklarinin farkindaligi icinde onculuk etmelidir.